Owady zimujące w glebie

Kiedy okres wegetacyjny dobiega końca wówczas pierwszy mróz daje namiastkę zbliżającej się zimy, którą odczuwają owady. Po okresie obfitego żerowania owady liściożerne szukają schronienia w ściółce dającej izolację przed niskimi temperaturami. Stwarza to idealne warunki do oceny zagrożenia drzewostanów sosnowych przed takimi gatunkami jak: strzygonia choinówka, poproch cetyniak, siwiotek borowiec ( zawisak borowiec), barczatka sosnówka, osnuja gwiaździsta oraz gatunki z rodziny borecznikowatych.

Infografika E. Pożarowszczyk

Prognoza zagrożenia wykonywana jest w terminie ustalonym przez Zespół Ochrony Lasu, w stałych partiach kontrolnych, które wyznaczane są w drzewostanach sosnowych lub z przewagą sosny w wieku powyżej 20 lat. Nadleśnictwo Mircze posiada łącznie 9 stałych partii kontroli: w leśnictwie Tuczapy (5) oraz Tarnoszyn (4).

Materiał pochodzący z Instrukcji Ochrony Lasu

Jesienne poszukiwania przeprowadza się według schematu rozmieszczenia powierzchni próbnych zamieszonym w Instrukcji Ochrony Lasu cz.II. W drzewostanach sosnowych bądź z przewagą sosny zakłada się 10 powierzchni próbnych o wymiarach 0,5×1m zlokalizowanych wzdłuż drogi w strefie bardziej nasłonecznionej. Zgodnie ze schematem pod pierwszym drzewem przykłada się ramkę.

Przy pomocy motyczki lub pazurków ogrodniczych poszukuje się na wyznaczonej powierzchni ściółkę wraz z glebą wewnątrz ramki, natomiast na pięciu powierzchniach według schematu przegląda się powierzchnię wokół odziomka drzewa od szyi korzeniowej do wysokości 1,5m wyszukując kokonów z rodziny boreczników.

Owady zebrane z powierzchni próbnej fot. D. Kołodziejczyk

Zebrane szkodniki liściożerne z danej powierzchni próbnej należy zapakować do pudełek oraz dodatkowo oznaczyć wypisując: nadleśnictwo, leśnictwo, oddział, numer powierzchni próbnej. Następnie tak oznaczone pudełka wysyłane są do właściwego terytorialnie ZOL w celu określenia faktycznego zagrożenia drzewostanu żerem przez szkodniki pierwotne.